peter van den akkerDit is een recent artikel van Peter van den Akker.
Peter is een voormalig journalist van de Wereldomroep. Hij woont al jaren in Johannesburg en was menigmaal onze gastheer als we Zuid-Afrika bezochten.
Wij hebben hem gevraagd om ons met enige regelmaat te informeren over de gebeurtenissen in Zuid-Afrika.
In maart ontvingen we dit artikel.




Johannesburg, maart 2019

EEN GESLEPEN POLITICUS

Er was toch wel met enige spanning naar uitgekeken; de opening van het parlementaire jaar op 8 januari 2019.

Het werd immers de maiden speech van de nieuw aangetreden President van Zuid-Afrika, Cyril Ramaphosa. De rode baretten van de economische vrijheidsstrijders, EFF, onder aanvoering van de schreeuwerige populist Julius Malema hadden Ramaphosa net als zijn voorganger, de verguisde Jacob Zuma, de bekende ketelmuziek in het vooruitzicht gesteld van luidruchtige interrupties en jennerig gezang om zijn plechtige opening van het parlementaire jaar ook weer om te toveren in een in soort caféruzie eindigend met als kelners geklede beveiligers die de vrijheidsstrijders dan duwend en trekkend de vergaderzaal uitwerkten.

Maar Cyril had zich daar goed op voorbereid en haalde zijn op straatvechten zo verzotte opponenten meteen alle wind uit de zeilen door bij de aanhef van zijn toespraak te beloven dat hij en zijn partij het - na de aanstaande landelijke verkiezingen tot coalitie gedwongen met de EFF - op een strijdlustige samenzang zouden zetten. Zo zette de President het stelletje ongeregeld op z'n plek; het hield zich keurig koest tijdens Ramaphosa's lange betoog waarin Zuid-Afrika werd getrakteerd op een ware hoorn des overvloeds van goede voornemens. Geen slappe praatjes voor de vaak, zo herhaalde Ramaphosa meer dan eens, maar keiharde beleidsvoornemens. "Let op mijn woorden!" Liet hij daar dan bezwerend op volgen.

Verder wond de President er geen doekjes om. Zuid-Afrika is in zwaar weer terechtgekomen en tegen corruptie en wanbeheer moet nu zonder aarzelen worden opgetreden. Er is om kort te gaan enorm veel werk te verzetten om een eind te maken aan de verdere teloorgang van het land dat door Jacob Zuma werd geplunderd en verder zit aan te hikken tegen schrikbarend hoge werkloosheidscijfers en hopeloos achterop geraakt nationaal onderwijs. Om nog maar te zwijgen over het nationale energiebedrijf dat het nieuwe jaar begon met stroomonderbrekingen om te voorkomen dat het hele land op zwart zou gaan.

Wordt Cyril Ramaphosa nou ook echt de doortastende redder des vaderlands zoals hij zich op 8 januari 2019 in het parlement presenteerde? Zijn optreden is in ieder geval door heel veel toeschouwers als een verademing ervaren na al het beschamende gestoethaspel van zijn corrupte voorganger Jacob Zuma. Voor velen verdient Ramaphosa zeker ook nog maar even het voordeel van de twijfel omdat hij zich als voormalige vakbondsleider heeft ontpopt tot een steenrijke zakenman die zich niet hoeft te verlagen tot corrupt gekonkel.
Maar uitgerekend zijn statuur van succesvolle captain of industry heeft zijn imago van politieke betrouwbaarheid ook wel enigszins geblutst toen hij in die hoedanigheid in 2012 betrokken raakte bij een staking van mijnwerkers in het plaatsje Marikana waar de politie een bloedig einde aan maakte met 39 doden als gevolg. Maar de grootste twijfel over Ramaphosa's slagvaardigheid bestaat er over de vraag of het hem zal lukken om de door Jacob Zuma aangerichte puinhoop ook echt kordaat op te ruimen.

Zuma’s omvangrijke coterie van inhalige knoeiers is immers bepaald niet van plan om zich door Ramaphosa opzij te laten zetten. Daarom moet Ramaphosa daarbij zeer omzichtig te werk gaan. Want als hij nu te voorvarend koppen laat rollen kan zich dat faliekant tegen hem keren en loopt hij het serieuze risico zelf een kopje kleiner te worden gemaakt.

Over één ding zijn vriend en vijand van Cyril Ramaphosa het echter roerend eens; hij is de meer dan geschikte kandidaat voor de komende landelijke verkiezingen die op 8 mei 2019 worden gehouden. Met Ramaphosa als stemmentrekker - zo is de verwachting - kan zijn partij, het ANC, ondanks de rot, verloedering en interne verdeeldheid toch nog met gemak aan 60 % van de uitgebrachte stemmen komen. Dat is wat je noemt een comfortabele positie voor een partij die die positie niet meer verdient.

Voorlopig houdt de Zuma-factie binnen het ANC het kruit dus droog. Die zou wel gek zijn om in de komende maanden van verkiezingsstrijd de grote stemmentrekker Ramaphosa af te gaan vallen. Laat hem zijn best maar doen om het ANC toch maar weer mooi aan een aangename meerderheid in het parlement te helpen.
Het wordt dus gespannen afwachten wat er na de verkiezingsuitslag gaat gebeuren. Komt Cyril Ramaphosa dan pas echt aan zet of moet hij zich voorbereiden op een nacht van de lange messen die nu voor hem worden geslepen?


  • Stichting Limpopo Projects
    Telefoon:l0570l611335
    IBAN: NL280TRIOl0390l1564l26  (BIC: TRIONL2U)
  • Aantal bezoekers tot nu toe op deze website:
  • Laatste update: 10-05-2019