peter van den akkerDit is een recent artikel van Peter van den Akker.
Peter is een voormalig journalist van de Wereldomroep. Hij woont al jaren in Johannesburg en was menigmaal onze gastheer als we Zuid-Afrika bezochten.
Wij hebben hem gevraagd om ons met enige regelmaat te informeren over de gebeurtenissen in Zuid-Afrika.
Eind Augustus ontvingen we deze e-mail.




Johannesburg, 26 augustus 2018


LIGT ZUID-AFRIKA NOG WEL OP KOERS?

Vorige maand vierde Zuid-Afrika Mandela's honderdste geboortedag. Wie binnen het ANC neemt zijn voorbeeld nog serieus?


De verkiezing van Cyril Ramaphosa in december 2017 als president van het ANC en, enkele maanden later, ook als opvolger van Zuma als landspresident luidde het einde in van Zuma's jarenlange wanbeheer. Zuma stribbelde nog wel wat tegen en wist zijn opvolger twee ANC-beleidsbeslissingen in de maag te splitsen; kosteloos onderwijs en landhervorming zonder compensatie. Eindelijk kon Cyril Ramaphosa nu als de nieuw aan te treden president zijn mouwen opstropen om het puin te ruimen dat Zuma achterliet. De verwachtingen waren hoog gespannen.

Al snel werd echter duidelijk dat Ramaphosa zich gesteld zag voor een buitengewoon ingewikkeld karwei. Hij werd in december 2017 op het partijcongres van het ANC namelijk maar met een zeer krappe meerderheid als Zuma's opvolger gekozen. Binnen het tot op het bot verdeelde en verrotte ANC zag Ramaphosa zich dus als landspresident geplaatst tegenover Zuma's trouwe handlangers die zich door hem allerminst zonder slag of stoot laten wegpromoveren; zij slaan zogezegd de verzenen tegen de prikkels en dwingen Ramaphosa nog steeds om zeer behoedzaam te werk te gaan omdat hij anders zelf gewipt kan worden.

Om Ramaphosa's karwei nog lastiger te maken is er oproerkraaier Julius Malema, leider van de populistische Economische Vrijheidsstrijders (EFF) de oppositiepartij die bij de landelijke verkiezingen van volgend jaar een electorale meerderheid van het ANC een gevoelige klap zou kunnen uitdelen. Met ketelmuziek over nationalisatie van onder andere de reservebank en vooral het gekrijs over landhervorming zonder compensatie krijgt het EFF veel bijval onder met name de doodarme en kansloze jonge bevolking van Zuid-Afrika. Omdat Ramaphosa uit die hoek de bui al ziet hangen heeft hij zijn toevlucht genomen tot ferme-jongens-stoere knapen-praat.
De resultaten van een parlementaire onderzoekscommissie die zorgvuldige aanbevelingen deed voor een pragmatisch landhervormingsprogramma werden genegeerd. De eveneens door het parlement georganiseerde landelijke hoorzittingen om de stemming onder de bevolking in kaart te brengen waren in de Kaapprovincie nog aan de gang toen Ramaphosa als ANC-president liet weten dat uit de volksraadpleging overduidelijk genoeg was aangetoond hoezeer een grondwetswijziging om het landhervormingsproces te versnellen, op overweldigende steun kan rekenen. Zo heeft Ramaphosa dus ook de verdenking op zich geladen dat de toekomst van zijn partij hem bepaald meer aan het hart gaat dan het functioneren van een parlementaire democratie; dat komt kennelijk wel weer als het ANC na de verkiezingen wat steviger te paard zit.


    Ramaphosa hits back at Donald Trump's tweet

    Following president Donald Trump's tweet in the past week about expropriation of land without compensation, President Cyril Ramaphosa used his visit to Limpopo to lash back at the US president.
    "Donald Trump must keep his America and we will keep our South Africa. We are living as black and white and we will continue to find solution to the land question, and to those that are afraid we say fear not, because we are the Mandela's children and he taught us how to come up with solutions. People are going to get the land and we will categorize how we are going to do it. Trump must leave us and our land. South Africa is our land it belongs to all the people that live in it and not America."

    (bron: Website Limpopo Overheid:www.limpopo.gov.za )

En daarmee lijkt Zuid-Afrika nu ook opgezadeld met wat hier zo'n achttien jaar geleden ondenkbaar werd geacht; dat Zuid-Afrika zou kunnen afglijden naar de Zimbabwaanse landhervorming volgens het ruïneuze recept van Robert Mugabe. Inmiddels heeft de ultrarechtse blanke minderheid munt geslagen uit de verontrustende ontwikkelingen door zelfs Donald Trump zover te krijgen om met onbesuisde uitspraken nog wat extra olie over een al danig brandbare kwestie uit te gieten.

Voor de komende tijd is in Zuid-Afrika nu alle hoop gevestigd op de rol van het Constitutionele Hof waar de kwestie van de grondwetswijziging zeker zal worden aangekaart. En vurig te hopen zal zijn dat het Grondwettelijke Hof opnieuw zal bewijzen onafhankelijk te zijn en de regering zal kapittelen waar het gaat om die voorgenomen grondwetswijziging. Daar kon destijds in Zimbabwe niks meer van komen omdat Mugabe de onafhankelijke rechtspraak toen al effectief buiten werking had gesteld.

Als blanke inwoner van Zuid-Afrika hoef je beslist niet op één hoop te worden gegooid met racistische conservatieven als je bezorgd vaststelt dat ook het ANC rond de opleving van de landhervormingskwestie de boel heel erg op scherp heeft gezet met buitengewoon onwaarachtige argumenten en er zeker ook niet vies van is geweest daarin te benadrukken dat racistische, lees blanke, privileges dienen te worden "rechtgesteld". Jammer genoeg is het nu tegen de achtergrond van de extreem rechtse stemmingmakerij opnieuw een kwestie van politiek correct op eieren lopen en kun je zeker als blanke maar beter niet verwijzen naar de Zimbabwaanse ramp van landhervorming.

Zo is Zuid-Afrika wel erg ver afgedwaald van hoe het hier ooit allemaal begon met Mandela's boodschap om er dwars door alle tegenstellingen en pijn uit het verleden heen, gezamenlijk toch iets nieuws van te maken. Het bijzondere daarvan was dat hij dat ook echt meende en dat zelfs verstokte Afrikaner houwdegens hem geloofden. Zoals die twee klassieke "boere" op de tribune van het Ellispark Stadion waar Zuid-Afrika's rugby team de Springboks in 1995 de wereldcup won. Een van hen stootte zijn buurman aan toen Mandela rugbyaanvoerder Francois Pienaar op het veld feliciteerde. "Kyk, ons president!" zei hij en er rolden tranen over zijn wangen.

Vorige maand vierde Zuid-Afrika Mandela's honderdste geboortedag. Gelukkig heeft hij deze festiviteiten niet meer mee hoeven te maken. Want wie binnen het ANC neemt zijn lichtende voorbeeld nog serieus?



  • Stichting Limpopo Projects
    Telefoon:l0570l611335
    IBAN: NL280TRIOl0390l1564l26  (BIC: TRIONL2U)
  • Aantal bezoekers tot nu toe op deze website:
  • Laatste update: 9-10-2018